48% van het asfalt op de Zuilense Ring komt niet uit nieuwe grondstoffen, maar uit oude regionale wegen

48% van het asfalt op de Zuilense Ring komt niet uit nieuwe grondstoffen. De 9 kilometer lange weg is opnieuw aangelegd met asfalt waarvan bijna de helft uit circulaire bronnen bestaat: oude asfaltlagen van andere regionale wegen zijn opnieuw verwerkt tot nieuw asfalt. Daarmee blijven bestaande materialen langer in de keten en zijn minder primaire grondstoffen nodig.

Die 48% op de Zuilense Ring is geen eindresultaat, maar het begin. Utrecht wil richting 2030 naar 80% circulair materiaal in asfaltprojecten. Daarom wordt elk nieuw project actief gemonitord: hoe presteren deze mengsels onder verkeersbelasting? Werkt het goed, dan kan het aandeel circulaire grondstoffen stijgen van 48% naar nog hogere percentages in toekomstige asfaltprojecten.

Tegelijk experimenteert Utrecht met een volgende stap: asfalt zonder fossiele grondstoffen. Wegenbouw is sterk afhankelijk van primaire grondstoffen en fossiele bindmiddelen zoals bitumen.  Op de N210 bij IJsselstein liggen drie proefvakken met biobased asfalt, waarbij een deel van het bitumen — normaal volledig aardolie-gebaseerd — vervangen is door reststromen uit de landbouw, bosbouw en papierindustrie. Vijf jaar lang wordt gemeten op slijtvastheid, stroefheid en rijcomfort. Dit gebeurt binnen CIRCUROAD, een samenwerking tussen overheden en bedrijven die werken aan fossielvrije wegen.

Beide sporen — meer hergebruik én minder fossiele bindmiddelen — komen samen in één overkoepelend doel: de Milieukostenindicator (MKI) structureel verlagen.

• meer hergebruik van asfalt;
• toepassing van warm-mix asfalt;
• inzet van biobased bindmiddelen;
• lagere CO₂-uitstoot tijdens productie en onderhoud.

Wegen vervangen moeten we toch. De vraag is alleen: blijven we nieuwe grondstoffen importeren, of gebruiken we slimmer wat er al ligt? Utrecht kiest voor het tweede en laat zien dat je daar nu al mee kunt beginnen, gewoon binnen een regulier infraproject.